กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 บรรณารักษ์
หลังจากได้เวลาชีวิตจากการผ่านดันเจียน ผมก็ใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่พักใหญ่ แม้แต่เรื่องที่เหล่าชู่บอกว่าหาวิธีเข้าดันเจียนห้องอ่านหนังสือได้แล้ว ผมก็ไม่สนใจเลยสักนิด
ไม่รู้ทำไมผมถึงเกิดความกลัวต่อดันเจียนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แม้แต่หยางหานก็เกลี้ยกล่อมผมไม่ได้ ผมไม่อยากเข้าไปในที่แห่งนั้นอีกจริง ๆ
ผมเคยถามหยางหานว่า “ทำไมนายไม่เข้าไปลองดูบ้างล่ะ”
หยางหานยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าฉันเข้าไปแล้วไม่ได้ออกมาล่ะ จะทำยังไง นายคงร้องไห้จนตายแน่”