กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 ใต้หล้าไม่มีอาหารกลางวันฟรี
เช้าวันรุ่งขึ้นเกือบห้าโมงเช้าเราสองคนก็ตื่นขึ้นมา และต่างก็มีขอบตาดำคล้ำ
เมื่อคืนถึงจะปิดประตูห้องนอนแล้ว แต่ในห้องนั่งเล่นก็ยังมีเสียงแปลก ๆ ดังมาไม่หยุด และหน้าต่างก็มีเสียงเหมือนมีอะไรบางอย่างเคาะอยู่ตลอด
ดังนั้นเมื่อคืนเราสองคนจึงนอนไม่หลับเลย ผมพูดกับหยางหานว่า “นี่มันโจมตีทางจิตชัด ๆ ... ทรมานยิ่งกว่าตายตรง ๆ เสียอีก ...”
หยางหานคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความผิดปกติพวกนี้ต้องมีเหตุผลที่มันดำรงอยู่แน่ ๆ “ต้องจัดการเรื่องนี้ให้ได้ก่อน ... ถ้านอนไม่หลับแล้วไปทำงานเดี๋ยวจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นก็ไม่รู้ ...”