กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 สมาคมช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ไฟในโรงละครส่องสว่างไปทั่วเวที แต่บนเวทีกลับไม่มีนักแสดง มีแต่ศพจำนวนหนึ่งกับลูกแกะที่รอถูกเชือด
คนที่นั่งอยู่ใต้เวทีก็ไม่ใช่ผู้ชม หากแต่เป็นผู้คนที่ถูกข่มขู่กับคนบ้าคลั่งเต็มตัวคนหนึ่ง
หวังข่ายเดินไปหยุดตรงหน้าจิ้งจอกชาดแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย เอ่ยกับเขาว่า “เมื่อครู่ฉันจำได้ว่าใครบางคนพูดว่าบัญชีรายชื่อสมาชิกอยู่ที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยใช่ไหม?”
จิ้งจอกชาดเงียบไม่ส่งเสียง เขารู้ว่าแผนการของตนถูกหวังข่ายมองทะลุแล้ว พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์
“สมกับเป็นแกจริง ๆ กล้าหาญจริง ๆ…”