กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 79 สื่อสารกับอดีตและอนาคต
ราวสองทุ่มถึงสามทุ่ม ผมตื่นขึ้นมาตรงเวลาเป๊ะ เสี่ยวอู่กับพวกตื่นกันก่อนแล้ว นั่งอยู่หน้าโต๊ะเปิดเกมเล่นด้วยกัน
“พวกนายเมื่อคืนไปไหนกันมา? ฉันถูกไอ้ผีตัวนั้นไล่ พวกนายก็ไม่มาช่วยเลยสักคน!” ผมลงจากเตียงแล้วพูดกับพวกเขาอย่างหัวเสีย
เสี่ยวจางพูดกับผมอย่างจนใจว่า “ไม่ใช่พี่ๆ ไม่ช่วยนะ แต่ไม่มีทางเลยจริงๆ พวกเรารวมกันยังสู้มันไม่ได้เลย...”
ตอนนั้นผมคิดจะแทงทะลุกระดาษหน้าต่างบานนั้นไปเลย ตะโกนเสียงดังว่า “พวกเราไม่ใช่ผีกันหรอกเหรอ? เป็นผีกันหมดแล้วยังจะกลัวอะไรอีก หรือว่าจะกลัวจนตายได้?”