กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 พักฟื้น
หลังพาศพของฮวาเซิ่งออกมาจากโรงพยาบาลโรงเรียน พวกเราก็เดินย้อนกลับไปตามทางเล็กๆ เส้นเดิมที่ใช้มา ต่างกันเพียงอย่างเดียวคือพืชพันธุ์รอบๆ ล้วนเหี่ยวเฉาหมดแล้ว
ใบไม้ที่แห้งกรอบยึดเกาะอยู่บนกิ่งไม้อย่างอ่อนแรง ไม่นานก็ร่วงหล่นลงมาเป็นหย่อมๆ ใบไม้ที่ร่วงนั้นราวกับกระดาษชำระส่งวิญญาณให้ฮวาเซิ่ง ช่างเศร้าสร้อยยิ่งนัก
เมื่อพวกเขาก้าวออกมาจากประตูเหล็กที่ขึ้นสนิมบานนั้น ในที่สุดก็ได้เห็นแสงแดดที่ห่างหายไปนาน และต้นไม้ที่เขียวขจี แต่ไม่มีใครสักคนที่รู้สึกดีขึ้นได้