กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 คัมภีร์โลหิต
เมื่อหนังสือเล่มนั้นดูดเลือดจนอิ่ม หน้ากระดาษที่เดิมว่างเปล่าก็ค่อย ๆ ปรากฏตัวอักษรบรรทัดหนึ่งขึ้นมา
“ผู้ใดได้ข้าไว้ ผู้นั้นต้องเลี้ยงข้าด้วยเลือด เปิดคือเป็น ปิดคือตาย”
บนใบหน้าของหวงเซิ่งหลงเดิมยังมีสีเลือดหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขากลับหน้าซีดเผือดไม่ต่างจากเฉินจางหาวและหลิ่วจื่อเฉิน
“นี่...ไอ้ผีอะไรเนี่ย มันหมายความว่าอะไร” หวงเซิ่งหลงถามพวกเราด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย
หนังสือเล่มนั้นได้ยินคำนี้แล้วดูเหมือนจะโกรธจัด หน้ากระดาษพลิกไปมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง แล้วก็ปรากฏตัวอักษรอีกบรรทัดหนึ่งขึ้นมา
“มนุษย์ไร้ค่า ข้าไม่ใช่ผีอะไรทั้งนั้น ข้าคือคัมภีร์โลหิต”