กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 โต้กลับ
เห็นระยะห่างระหว่างสามคนนั้นกับฉันชักจะใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ฉันร้อนใจจนเหงื่อไหลเต็มหัว ในจังหวะนั้นเอง ประตูหอพักก็ถูกกระชากเปิดออก คนที่ยืนอยู่ข้างนอกก็คือมนุษย์กระดาษขาวคนนั้น
น้ำเลือดในหอพักลดลงอย่างรวดเร็ว สามคนนั้นหันกลับมามองพร้อมกัน นี่เป็นโอกาสดีที่ฉันจะลอบโจมตีพวกเขา ฉันออกแรงควงไม้ตากผ้าฟาดลงบนหัวของคนหนึ่งอย่างแรง
ได้ยินเพียงเสียงของหนัก ๆ ตกลงพื้น หัวของคนนั้นหลุดจากลำคอ กลิ้งกรุก ๆ ไปจนถึงหน้าประตู แต่ร่างกายของเขายังยืนอยู่ตรงนั้น หัวที่ถูกฟาดหลุดยังส่งเสียงหัวเราะ "คิก ๆ ๆ" ไม่หยุด