เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮ่องเต้แทบจะคุ้มคลั่ง ร่างของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง พยายามพยุงตนเองไว้ไม่ให้ล้มพับลงไปอีกครา
นี่คือใต้หล้าของเขา เป็นใต้หล้าของตระกูลซ่งของเขา ผู้ใดก็ไม่อาจแย่งชิงไปจากมือของเขาได้
ลู่ซินหรานมองดูเขาด้วยความเวทนา คนผู้นี้... พรสวรรค์สุดแสนจะธรรมดา ทว่ากลับถือดีในตนเองสูงส่ง คิดอยู่เสมอว่าตนสามารถกุมทุกสิ่งไว้ในกำมือ ตนคือเจ้านายแห่งใต้หล้านี้ ย่อมสมควรทำให้ทุกคนยอมสยบ
ผลลัพธ์สุดท้ายกลับเหลือเพียงเรื่องน่าหัวเราะเยาะฉากหนึ่ง
นางกุมมือของซ่งจวินเยี่ยนพลางยืนมองอยู่ห่าง ๆ ทว่าอวิ๋นซงกลับหมุนตัวเปิดฉากก่นด่าขึ้นมาแล้ว
“กบฏชิงบัลลังก์งั้นรึ บัลลังก์จักรพรรดิของเจ้าแย่งชิงไปจากมือของข้าต่างหาก! แม้แต่สถานะของข้าเจ้าก็เป็นคนแย่งไป เจ้าครอบครองสถานะของข้ามานานหลายปีเพียงนี้ คิดจริง ๆ หรือว่าชีวิตที่ขโมยมาจะกลายเป็นของเจ้าได้”