ตอนที่ 343 พวกเรามาร่วมมือกันเป็นอย่างไร

ลู่ซินหรานอยากจะกลอกตาบนต่อยิ่งนัก ทว่าเมื่อเห็นอวิ๋นซงหุบรอยยิ้มบนใบหน้าลงกะทันหัน นางจึงสำรวมท่าทีให้เคร่งขรึมขึ้นตามจิตสำนึก

สายตาของอวิ๋นซงกวาดมองไปที่พวกเขาสองคนอีกครา พลันเอ่ยขึ้นมาว่า “เจ้าล่วงรู้ตั้งแต่เมื่อใดว่าเสียงในใจของตนเองจะมีผู้อื่นได้ยิน”

ในใจของลู่ซินหรานสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เรื่องนี้มีเพียงสองคนที่อยู่ข้างกายนางเท่านั้นที่ล่วงรู้ คนผู้นี้รู้ได้อย่างไรกัน!

“อย่าได้ตื่นตระหนกไป ข้าเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาย่อมไม่มีเจตนาร้ายเป็นธรรมดา”

ใบหน้าของอวิ๋นซงผุดรอยยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง สายตาส่งสัญญาณให้คนข้างกายรินน้ำชาให้พวกเขาสองสามคน

“ข้าหาใช่คนโง่เง่าเยี่ยงซ่งฉงหลินไม่ ความเปลี่ยนแปลงหน้าหลังที่เด่นชัดปานนี้ไฉนเลยจะดูไม่ออก”