เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางจ้าวมองดูร่างที่สะท้อนขึ้นลงด้วยความโกรธของนางหลิ่ว ในใจรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายอย่างหาได้ยากยิ่ง
นางเพิ่งค้นพบเป็นครั้งแรกว่า ขอเพียงคนที่ปากของลู่ซินหรานด่าทอมิใช่ตนเอง การได้ฟังนางด่าผู้อื่นเช่นนี้ช่างได้รสชาติแปลกใหม่ยิ่งนัก
นางเผยยังคงยิ้มแย้ม สบเข้ากับสีหน้ากระอักกระอ่วนใจยิ่งขึ้นของนางหลิ่ว แล้วเอ่ยปากขึ้นมาอีกครา
“ฮูหยินถัง ซินหลานเด็กคนนี้เพิ่งเอ่ยกับข้า บอกว่านางอยากรออีกสักสองปีค่อยมีลูกสืบทอดทายาทให้ฉงหลี่ เรื่องนี้... เฮ้อ ท่านว่าข้าผู้เป็นท่านย่าก็ทำใจไม่ได้ที่จะให้นางเสี่ยงไปตั้งครรภ์คลอดลูกทั้งที่ร่างกายยังไม่เจริญเต็มที่
“เรื่องนี้นางเป็นฝ่ายผิดจริง แต่กระดูกแก่ ๆ ของข้าก็ทนเห็นนางเอาชีวิตไปเสี่ยงมิได้ ดังนั้นเรื่องนี้ เฮ้อ ท่านดูสิว่าจะทำอย่างไรดีเล่า