เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหลานเม้มริมฝีปาก ไม่อยากยอมรับว่าสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวมานั้นก็เป็นสิ่งที่นางคาดเดาไว้ในใจเช่นกัน
แต่ในเวลาเช่นนี้ การยอมรับว่าอีกฝ่ายคาดเดาได้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อยย่อมเป็นการส่งเสริมขวัญกำลังใจของศัตรู
นางแค่นหัวเราะฮ่า ๆ ออกมาเสียงหนึ่ง “เจ้าคิดจะเดิมพัน เช่นนั้นพวกเราก็มาเดิมพันกันสักตั้ง ข้าเดิมพันว่าจะต้องมีคนมาช่วยพวกเราอย่างแน่นอน ส่วนเจ้า... จะต้องไม่มีจุดจบที่ดีแน่”
“คิดจริง ๆ รึว่าวาจาเผ็ดร้อนจะทำให้เปิ่นหวังเสียกระบวนได้ นังหนูน้อย เทียบเล่ห์เหลี่ยมกับเปิ่นหวังแล้วเจ้ายังอ่อนหัดเกินไปนัก”
อวิ๋นซงไม่ถูกคำพูดของนางรบกวนเลยแม้แต่น้อย สายตาไม่ละไปจากลู่ซินหรานและลูกศรที่หักสะบั้นอยู่เบื้องหน้านางเหล่านั้น ในใจคิดหาแผนรับมืออย่างรวดเร็ว
ต่อให้ไม่อาจเอาชีวิตของคนทั้งสองนี้ได้ วันนี้เขาก็ต้องพานางทั้งสองไปให้จงได้