ตอนที่ 311 เจ้าไม่รู้สึกหรือว่าฮ่องเต้แปลกมาก

ซ่งจวินอวี้รู้สึกอยู่ตลอดว่าสายพระเนตรที่ฮ่องเต้มองมายังตนนั้นแฝงแววไม่เป็นมิตรอยู่บ้าง

เขาก้มศีรษะลง มิกล้าสบตากับผู้ใดทั้งสิ้น

เขาเข้าใจดีว่าแผนการของตนก่อนหน้านี้ถือว่าแตะต้องข้อห้ามร้ายแรงเข้าแล้ว ไม่เพียงทำให้ฮ่องเต้ไม่โปรดปราน แม้แต่เหล่าขุนนางในราชสำนักก็ยังมีคำครหาต่อเขาไม่น้อย

สถานการณ์ที่อุตส่าห์สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก กลับถูกทำลายลงจนหมดสิ้นเพราะความทรนงตนจนเกินไป

ยามนี้เขาอยากจะตบหน้าตนเองในอดีตสักฉาด ดี ๆ ไม่ชอบ อะไรกันต้องรนหาที่ไปตอแยตัวบัดซบอย่างลู่ซินหรานด้วย!

เขาเอาความมั่นใจมาจากที่ใดว่าตนจะซ่อนเร้นทุกสิ่งได้อย่างมิดชิด จนลู่ซินหรานไม่อาจสืบหาร่องรอยได้แม้แต่น้อย?

เมื่อนึกถึงการที่ตนไปป้วนเปี้ยนตรงหน้าอีกฝ่ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า... เขาก็หลับตาลง ไม่อยากยอมรับเลยว่าตนเองถูกความโง่เขลาของตนเล่นงานเข้าแล้ว