เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไทเฮาทรงบอกใบ้ชัดเจนถึงเพียงนี้ ลู่ซินหรานย่อมต้องรู้ความ รีบไปเปิดดูเรื่องราวในอดีตแต่หนหลัง
เพียงแต่ในสายตาของนาง เรื่องพวกนี้ไม่มีอันใดน่าดูชมเลยแม้แต่น้อย ก็แค่กระถางดอกไม้กระถางหนึ่ง... ไทเฮาทรงใจแคบตั้งแต่เมื่อใดกัน
แม้คิดจะค่อนขอด ทว่ายามเสพเรื่องชาวบ้านมักง่ายต่อการถูกผู้อื่นได้ยินเสียงในใจที่สุด นางจึงรีบสำรวมจิตใจ แล้วเริ่มถ่ายทอดความคิดออกมาอย่างเจาะจงทันที
[ดอกโฉมงามล่มเมืองกระถางนั้น เอ๊ะ ไท่เฟยฉีผู้นี้ก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นมาเช่นไรเหมือนกัน]
[ตอนนั้นนางก็คิดว่าไทเฮาทรงเห็นว่าแย่งชิงไม่ได้ จึงจงใจทำลายบุปผาเพื่อทำให้นางขยะแขยงใจ]
[เวลาล่วงเลยมาหลายปีถึงเพียงนี้ นางยังคงนึกถึงเรื่องนี้อยู่ เพียงแต่ผู้คนในตอนนั้นล้มหายตายจากไปมากแล้ว นางจึงไม่รู้ว่าดอกไม้กระถางนั้นถูกผู้ใดทำลายกันแน่]