ตอนที่ 306 ถุย ตัวอะไรกัน

ลู่ซินหรานเริ่มรู้สึกขบขันที่ตนเองถูกคนมองเป็นตัวละครในเกมให้มาคอยเก็บแต้มเสียแล้ว นางพยักหน้าให้ซ่งจวินเจ๋อเล็กน้อยแล้วก้าวขึ้นชั้นบนไป ปล่อยให้ซ่งจวินเยี่ยนอยู่ชั้นล่างเพื่อสนทนาตามมารยาทกับซ่งจวินเจ๋อ

“พี่สี่ก็มารับประทานอาหารกลางวันหรือขอรับ ยังไม่ทันได้แสดงความยินดีกับท่านและพี่สะใภ้สี่เลย วันนี้มิสู้ให้ข้าเป็นเจ้าภาพ เลี้ยงอาหารกลางวันท่านกับพี่สะใภ้สี่ดีหรือไม่ขอรับ”

ซ่งจวินเยี่ยนมองเขาพลางหัวเราะเบา ๆ หาข้ออ้างปฏิเสธไปว่า “พี่สะใภ้สี่ของเจ้าเป็นคนเก็บตัวขี้อาย วันนี้คงต้องผ่านไปก่อน วันหน้าหากมีโอกาสจะเชิญพวกเจ้าไปเป็นแขกที่จวน”

ซ่งจวินเจ๋อ “...”

เขาพยายามสะกดกลั้นมิให้สีหน้าของตนแตกตื่น พี่สะใภ้สี่ของเขาผู้นั้น ด้วยเสียงในใจที่ก่นด่าฟ้าดินอีกทั้งยังเปิดเผยไร้ขอบเขตเช่นนั้น นางเนี่ยนะเก็บตัวขี้อาย