เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางยิ่งอ่านก็ยิ่งมีน้ำโห ในเสียงในใจก็ยิ่งก่นด่ารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ซ่งจวินเยี่ยนไม่ได้ดูนิยายอ่านเล่นในมือนาง แต่ก็พอจะคาดเดาความได้คร่าว ๆ จากเสียงในใจแล้ว
เขายิ้มพลางส่ายหน้า ยกมือขึ้นดึงเล่มตำราออกจากมือนาง
“ในเมื่ออ่านแล้วไม่สบอารมณ์ เช่นนั้นก็อย่าอ่านเลย จะได้ไม่ต้องโมโหจนเสียสุขภาพตัวเอง”
ลู่ซินหรานยังคงหน้าบึ้งตึง นางเบิกตากว้างถามเขาอย่างจริงจังยิ่ง “พวกเจ้าที่เป็นบุรุษล้วนชอบฝันหวานอยากเป็นบุรุษเกาะหงส์พรรค์นี้กันทั้งนั้นหรือ”
ซ่งจวินเยี่ยนหลุบตาลงมองหน้าปกหนังสือ สัมผัสได้ถึงสายตาจับจ้องแห่งความตายที่คนตรงข้ามส่งมา เขาจึงได้แต่ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง
“แม้แต่สตรีสูงศักดิ์จากตระกูลดังก็ยังคิดหวังแต่งงานเข้าตระกูลสูง แหงนหน้าแต่งลูกสาว ก้มหน้าแต่งลูกสะใภ้ ล้วนเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์มิใช่หรือ”
ลู่ซินหราน “...”