กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อรู้ว่าอารมณ์ของผู้คนถูกปลุกเร้าจนได้ที่แล้ว ฝั่งซ่งจวินเยี่ยนก็น่าจะคารวะสุราเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน นางจึงค่อย ๆ ขุดคุ้ยต่อไปอย่างไม่รีบร้อน
ภายในห้องโถง เล็บของหานจิ้งอวิ๋นจิกเกร็งเข้าไปในเนื้อแล้ว
นางก้มหน้าด้วยสีหน้าซีดขาว กลัวเหลือเกินว่าต่อไปจะต้องเผชิญกับสายตาดูแคลนเย้ยหยันนับไม่ถ้วน
[จิ๊]
เสียงทอดถอนใจเจือแววเยาะเยันคำหนึ่ง คล้ายได้ให้คำตอบแก่ทุกคนแล้ว
[อ๋องจิ้นเป็นคนโง่เง่าหรืออย่างไร ถึงขั้นครองพรหมจรรย์เพื่ออนุภรรยาผู้นั้นจริง ๆ เสียได้]
[คืนวันพิธีสมรสทอดทิ้งพระชายาที่แต่งงานโดยชอบธรรมแล้ววิ่งไปมั่วสุมกับอนุภรรยา จากนั้นยังหักหน้านางอย่างเปิดเผยภายในจวนอีก]