ตอนที่ 233 คนหนึ่งสุนัขผู้ภักดี อีกคนคนบ้าคลั่ง

ลู่ซินหลานเองก็ตกตะลึงที่อีกฝ่ายสามารถเอ่ยประโยคนี้ออกมาได้เช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นนาง เป็นนางเผย หรือแม้กระทั่งซ่งจวินเยี่ยนต่างก็เคยพยายามเตือน อยากให้ลู่ซินหรานมีจิตสำนึกได้ว่าเสียงในใจยามที่นางเสพเรื่องชาวบ้านผ่านระบบนั้นถูกผู้อื่นได้ยินเข้า

ทว่าไม่ว่านางจะบอกใบ้อย่างไร จิตสำนึกของอีกฝ่ายกลับคล้ายถูกผู้ใดแทรกแซงไว้ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่คิดไปในทิศทางนั้นเลย

นางนึกมาตลอดว่าคงทำได้เพียงเท่านี้แล้ว ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าเมื่อมาถึงด่านหานอวี้แห่งนี้จะถูกคนเปิดโปงเข้า

ลู่ซินหรานเลิกม่านประตูขึ้น แล้วเดินออกไปอย่างระมัดระวัง

นางกวาดสายตามองฉีอวี่ที่นอนอยู่บนตั่งนุ่มอย่างรวดเร็ว รวมถึงฮองเฮาที่ประทับอยู่ข้างกายเซี่ยหล่าง

จากนั้นจึงหาที่นั่งลงอย่างระมัดระวัง ภายใต้สายตาคล้ายยิ้มไม่ยิ้มของเซี่ยหล่าง