ตอนที่ 227 ในที่สุดนางก็รอจนถึงวันนี้

ฮองเฮาทรงเฝ้ารอให้ฮ่องเต้เป็นฝ่ายเสด็จมาหานางมาโดยตลอด

นางทรงทราบว่าราชสำนักฝ่ายหน้ามีคนเอ่ยถึงผลงานความชอบของนางในอดีต และทรงทราบเช่นกันว่าฮ่องเต้ได้เสด็จไปยังตำหนักยงโซ่วแล้ว

เพียงแต่จนกระทั่งดึกดื่นค่อนคืน นางก็ยังมิอาจรอจนฮ่องเต้เสด็จมาได้

นางประทับอยู่ริมหน้าต่างด้วยความรู้สึกสูญเสียอยู่บ้าง สิ้นเดือนแล้วสินะ แม้ดวงดาราระยิบระยับเต็มฟากฟ้าก็ยังมิอาจมองเห็นร่องรอยของดวงจันทร์ได้แม้เพียงเศษเสี้ยว

จันทราที่ด่านเมืองหยกดูคล้ายจะดวงโตและสว่างไสวยิ่งกว่า อีกทั้งยังกลมโตกว่าที่เมืองหลวง

ในอดีตนางโปรดปรานการพากองทัพภรรยาของนางควบม้าใต้แสงจันทร์ที่สุด ในยามนั้นฉีอวี่ก็นำผู้คนติดตามอยู่เบื้องหลังพวกนาง

พริบตาเดียวผ่านพ้นไปกว่า 20 ปี ชีวิตในวังหลวงดูประหนึ่งไม่เคยแปรเปลี่ยนชั่วกัปชั่วกัลป์ ตั้งแต่ต้นจนจบ หมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ผ่านพ้นไปวันแล้ววันเล่าปีแล้วปีเล่าในความทุกข์ทรมานที่บั่นทอนผู้คน