ตอนที่ 216 พระราชทานสมรส

เมื่อเดินผ่านถนนในพระราชวังอันยาวเหยียด ทุกคนก็เดินตามข้ารับใช้ในวังมาถึงลานว่างด้านนอกโถงเฟิ่งเซียน

ลู่ซินหรานกวาดสายตามองไปใต้จิตสำนึก แล้วเห็นเงาร่างอันคุ้นตานั้นอยู่ด้านหน้าสุดของฝูงชน

เพียงแต่แม้จะอยู่ห่างไกล นางก็ยังคงสัมผัสได้ถึงโทสะอันเย็นเยียบขรึมตึงที่พุ่งเสียดฟ้าของเขา

คนผู้นี้... วันนี้มิใช่วันทำพิธีสวมกวานของเขารึ ไฉนจึงดูเหมือนหญิงที่ผูกใจเจ็บเช่นนั้นเล่า

สายตาของนางกวาดประเมินไปรอบด้าน มองเห็นวงดนตรีพิธีการที่รออยู่รอบนอก และยังมีข้ารับใช้ในวังที่คอยอยู่ด้านข้าง ระหว่างที่ใคร่ครวญอยู่นั้นก็พลันเดาออกว่าเหตุใดเขาจึงมีสภาวะจิตเช่นนี้

ฮ่องเต้สุนัขผู้นี้เกินไปแล้วจริง ๆ!

แม้ใจคนแต่เดิมจะลำเอียงอยู่แล้ว ทว่าเขาจะเอียงกะเท่เร่ไปถึงรักแร้ได้อย่างไร!

ชีวิตของซ่งจวินเยี่ยนไม่ใช่ชีวิตรึ ถึงได้ยอมให้เขาเอามาเป็นเป้าล่อได้ตามอำเภอใจเช่นนี้?!

“พี่สาว ท่านว่าตอนนี้พวกเราวางแผนเส้นทางหลบหนีจะยังทันหรือไม่”