ตอนที่ 204 เมื่อครู่ทำไมไม่เดินให้เร็วกว่านี้อีกนิดนะ

ลู่ซินหรานมองดูความโกลาหลในลานเรือน ตัวนางยังคงพึมพำอย่างแปลกใจด้วยท่าทางเซ่อซื่อไปประโยคหนึ่ง

“คนพวกนี้มีโรคประหลาดอะไรกัน เหตุใดถึงเอะอะก็ชอบเป็นลมไปเล่า”

ลู่ซินหลาน “……”

ชีวิตแทบจะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว เป็นลมไปจะนับเป็นอะไรกันได้

อีกทั้งเมื่อมีระบบเสพเรื่องชาวบ้านนี้ นางก็พบว่าประสบการณ์ที่เคยเรียนรู้และเคยใช้มาก่อนหน้านี้ล้วนไร้ประโยชน์ไปเสียแล้ว

ไม่ว่าอะไรกันหรือเรื่องราวใด ต่อหน้าระบบล้วนไม่อาจซ่อนเร้นได้เลย

ภายในห้อง ก่อนจะออกเรือนยังได้เสพเรื่องเด็ดอย่างครบถ้วนกระบวนความ ชั่วขณะนี้ถังหว่านโหรวพึงพอใจอย่างหาที่สุดมิได้

กระทั่งความเจ็บปวดแสบร้อนบนใบหน้าก็กลายเป็นไม่ยากจะทนทานอีกต่อไป