ตอนที่ 196 ข้าก็ต้องแต่งภรรยา เจ้าเองก็ต้องออกเรือน

แสงไฟสว่างพร่างพรายบนท้องฟ้าแต่ไกลสาดกระทบอยู่เบื้องหลังเขา ลู่ซินหรานเงยหน้าขึ้นมองไม่เห็นสีหน้าของเขา

ในช่วงเวลาที่นางกำลังลังเลอยู่นั้น พอนึกถึงกระดูกซี่โครงยี่สิบซี่นั้นขึ้นมาก็ยังคงพยักหน้า ก้าวเดินมุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของตรอกก่อนก้าวหนึ่ง

ติงซานที่อยู่ด้านหลังขวางลู่หย่วนเหิงที่อยากจะตามขึ้นมาไว้ ลู่หย่วนเหิงมองแผ่นหลังที่เดินไกลออกไปของพวกเขา พลางนึกถึงคำพูดวกวนสับสนของลู่ซินหรานเมื่อครู่แล้วขมวดคิ้วเอ่ยถามลู่ซินหลาน

“ท่านอ๋องสี่มาตามหานางด้วยเรื่องอันใด”

ลู่ซินหลานส่ายหน้าเบา ๆ หากให้เขารู้ว่าฮ่องเต้มีพระประสงค์จะพระราชทานสมรสลู่ซินหรานให้แก่ซ่งจวินเยี่ยน ตัวเขากับลู่คังเต๋อตลอดจนลู่จิ้นชวนคงฉวยโอกาสประโคมเรื่องใหญ่เป็นแน่

นางยังไม่รู้ว่าลู่ซินหรานมีแผนการอะไรกัน หากนางตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะ ‘หนีการสมรส’ นางก็สามารถพกเงินพานางหนีออกจากเมืองหลวงได้