กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานนั่งอยู่ในห้องของนางเผย แววตายังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ประโยคนั้นว่าไว้อย่างไรนะ อ้อ เทศกาลปีใหม่แท้ ๆ!
ฮ่องเต้กลับใจดำอำมหิตไม่ยอมให้ขุนนางคนโปรดของพระองค์ได้ฉลองปีใหม่อย่างสงบสุขเสียได้~
“เหตุใดจึงกะทันหันเช่นนี้เจ้าคะ ก่อนหน้านี้ยังดี ๆ อยู่มิใช่หรือ”
ความเหี้ยมเกรียมในแววตาของนางไช่รวมถึงความกำเริบเสิบสานของซุนหลินหยวน นางยังคงจำได้ขึ้นใจ
นางเผยมองนางด้วยสายตากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ครู่ใหญ่ถึงหาข้ออ้างได้ประการหนึ่ง “องครักษ์หลงหลินสืบพบว่าซุนหลินหยวนซุกซ่อนกองกำลังส่วนตัวไว้ที่จิ้นโจว”
“อ้อ อ้อ มิน่าเล่า”
[องครักษ์หลงหลินพวกนี้ทำงานไร้ประสิทธิภาพจริง ๆ กองกำลังส่วนตัวพวกนั้นแอบฝึกมาตั้งหลายปีแล้ว เพิ่งจะสืบพบเนี่ยนะ]