ตอนที่ 187 ขื่อบนไม่ตรงขื่อล่างย่อมคดจริง ๆ

ลู่จิ้นชวนแม้ไม่มีความสามารถเหมือนลู่ซินหราน ทว่าก็ดูความดูแคลนบนใบหน้าของซุนหลินหยวนออกเช่นกัน

เขาแค่นเสียงเย็นในใจ เขาตัดสินใจไม่ได้แล้วจะอย่างไร คุณหนูตระกูลลู่ของพวกเขาก็มิใช่คนที่ตระกูลเช่นตระกูลซุนจะมานึกหมายปองได้

ขณะที่ต่างฝ่ายต่างรังเกียจกันในใจ เบื้องไกลนั้น ไทเฮาก็นำผู้คนขบวนใหญ่เดินตรงเข้ามาอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่

ซุนหลินหยวนกวาดสายตามองไปในหมู่บรรดาครอบครัวญาติมิตรเหมือนคนอื่น ๆ แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าพวกนางไช่กลับมิได้ปรากฏตัวอยู่ในขบวน

เขาเอี้ยวตัวคิดจะให้เด็กรับใช้ชายไปถามดูว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น ก็พลันมีจิตสำนึกว่าอยู่ในพระราชวัง ไม่มีเด็กรับใช้ชายให้เขาเรียกใช้อันใดได้

ครั้นไทเฮามาถึงลานกว้าง ขันทีฝูก็เข้ามาเชิญพระองค์ไปยังเก้าอี้นวมข้างโถงเทิดฟ้าด้วยตนเองทันที