เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่คังเต๋อที่ไม่รู้ว่าตนเองไปล่วงเกินท่านพ่อตรงที่ใดถูกตวัดสายตาดั่งคมมีดใส่เข้าหนึ่งครา เขาแตะจมูกแก้เก้อ หางตาเหลือบไปเห็นลู่คังผิง ในใจก็พลันบังเกิดความรู้สึกวิกฤตขึ้นมาในชั่วพริบตา
เขาหวาดระแวงน้องชายผู้นี้มาโดยตลอด เขารู้ว่าเส้นสายในมือของท่านพ่อตนมีเพียงพอจะผลักดันคนให้เลื่อนขั้นได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
แต่ก่อนเขาเชื่อมั่นมาตลอดว่าเส้นสายส่วนนี้ต้องเก็บไว้ให้ตนเป็นแน่ ทว่านับแต่วันที่ลู่คังผิงกลับเข้ารับราชการใหม่ ทั้งยังได้รับคำชมเชยจากผู้บังคับบัญชาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็เริ่มเกิดความรู้สึกร้อนรนขึ้นมา
หวาดกลัวยิ่งนักว่าน้องชายร่วมอุทรจะโดดเด่นเกินไปจนแย่งชิงทรัพยากรและเส้นสายที่ควรเป็นของตนไป
ในใจเขาหวาดระแวง สบโอกาสเหมาะที่ทั้งสามคนอยู่พร้อมหน้ากันพอดี จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากหยั่งเชิง