เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครอบครัวอันหงเซิ่งรวมถึงสินเดิมที่อันชิงอวี่หาบเข้ามาล้วนถูกกวาดโยนออกไปบนถนนหน้าจวนจนสิ้น
อันชิงอวี่จนถึงท้ายที่สุดก็มิอาจแลกมาซึ่งความเวทนาจากกู่จื่อเซี่ยน และมิอาจแลกมาซึ่งความเห็นอกเห็นใจจากเหล่าแขกเหรื่อ
นางยืนเหม่อลอยอยู่ด้านนอก ยังคงเพ้อฝันว่าประตูเรือนจะเปิดออก กู่จื่อเซี่ยนจะเดินออกมาจากข้างในแล้วก้าวเข้ามากุมมือนาง พานางกลับเข้าไปกราบไหว้เข้าพิธีต่อ
หม่าเซี่ยนยืนสบถด่าทอไม่หยุดอยู่หน้าประตูเรือน คนรับใช้ตระกูลกู่ตีหน้าขรึมจ้องมองพวกเขา หากมิใช่เพราะผู้เป็นนายกำชับว่าห้ามลงไม้ลงมือ พวกเขาคงคว้าไม้พลองมาไล่ตะเพิดคนพวกนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว
“ไปได้แล้ว! ยังจะมองอะไรกันอีก หากเจ้ากู่จื่อเซี่ยนไม่แต่งกับเจ้า มันก็อย่าได้หวังจะไปแต่งกับผู้อื่นเลย!”
วันข้างหน้าขอเพียงตระกูลกู่จัดงานมงคล นางก็จะมาก่อความวุ่นวายเสียคราหนึ่ง!