เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บนท้องตลาด รอบกายของลู่ซินหรานเบียดเสียดยัดเยียดไปด้วยผู้คน
คุณหนูและคุณชายไม่น้อยนางเคยพบหน้าเพียงครั้งเดียวในงานเลี้ยงของจวนต่าง ๆ แม้แต่วาจาสักประโยคก็มิเคยได้เอ่ย
ยามนี้คนทั้งกลุ่มต่างพากันเบียดเข้ามาข้างกายนางพร้อมรอยยิ้มสนิทสนม ประหนึ่งเป็นพี่น้องร่วมอุทรที่พลัดพรากจากกันไปนานหลายปี
ลู่ซินหรานแม้จะชมชอบร่วมวงความครึกครื้น ทว่าความกระตือรือร้นอันพิลึกพิลั่นนี้กลับทำให้นางลังเลจนมิทราบว่าจะรับมือเช่นไร
“พี่สาว พวกเขาทำเช่นนี้คือสิ่งใดกัน”
เหตุใดสายตาที่มองนาง จึงทำให้นางรู้สึกว่าตนเองเหมือนถังซัมจั๋ง... น่ากินยิ่งนัก!
ลู่ซินหลานนึกขำพลางดันตัวนางไปข้างหน้าเล็กน้อย “ใกล้สิ้นปีแล้ว ทุกคนอยู่ในจวนก็ช่วยอันใดมิได้ ออกมาช่วยพวกเราค้นหาเบาะแสมิใช่พอดิบพอดีหรอกหรือ”
ลู่ซินหราน “......”