กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานเองก็มองไปยังสองคนนั้นแวบหนึ่ง ยามดึงสายตากลับมาก็สบสายตากับลู่ซินหลานพอดี
ในแววตาของสองพี่น้องผุดความสงสัยขึ้นพร้อมกัน ยามที่พวกนางมองไปยังสองคนนั้น ช่างเห็นได้ชัดว่าไม่มีความชมชอบที่ไม่อาจสะกดกลั้นได้ตามจิตสำนึกเช่นนั้น
ทว่าสีหน้าของผู้อื่นไม่มากก็น้อยล้วนมีความหวั่นไหว
ลู่ซินหรานสะกดความสงสัยในใจลง แล้วก้มหน้าเสพเรื่องชาวบ้านต่อไป [นางหวังแทบจะทุ่มเททรัพย์สมบัติทั้งหมดลงไปกับตัวสองคนนี้ เพียงหวังให้พวกนางสามารถแต่งเข้าตระกูลสูงศักดิ์ เพื่อให้ตระกูลจางได้พลอยได้ดีตามไปด้วย]
ทุกคน: “...”
จะพลอยได้ดีตามไปได้เช่นไร พวกเขาหาใช่ผู้สูงส่งที่ตรัสรู้มรรคเสียหน่อย
อีกทั้งเมื่อลองคิดดูให้ดี นางหวังเห็นได้ชัดว่ากำลังมองพวกเขาเป็นคนโง่ให้หลอกใช้!
ในเมื่อคุณหนูตระกูลจางประหลาดพิกลถึงเพียงนี้ เช่นนั้นพวกเขาก็แค่ไม่พบหน้าเสียก็สิ้นเรื่อง