ตอนที่ 100 ระบบน้อยของนางก้าวหน้าขึ้นแล้ว

ซ่งจวินเยี่ยนเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจริง ๆ แม้เขาจะไม่เคยส่งเสียงครางแผ่วระโหยออกมาเลยแม้แต่ครึ่งคำตั้งแต่ต้นจนจบ ทว่าฝ่ามือที่ถูกปลายนิ้วจิกจนทะลุก็ยังทำให้หัวหน้ากองดูออกว่าเขาต้องอดทนอดกลั้นมากเพียงใด

หัวหน้ากองไม่กล้าปล่อยให้บุตรราชาต้องทนทรมานด้วยความเจ็บปวดเกินรับไหวในมือของตน จึงได้เปิดตำรับยาให้คนไปต้มยาสลบหม่าเฟ่ยซ่านมาหนึ่งชาม

ทั้งยังใช้การฝังเข็มตามจุดชีพจรเพื่อระงับความเจ็บปวดชั่วคราว แผ่นหลังที่แข็งเกร็งของซ่งจวินเยี่ยนในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้ และค่อย ๆ หลับตาลงท่ามกลางกลิ่นอวลของธูปสงบจิต

เพียงแต่ยังมิทันได้หลับใหล เสียงผลักบานประตูก็ดังขึ้นจนปลุกเขาให้ตื่นเสียก่อน

ยังไม่ทันได้มองตามเสียงไปยังผู้มาเยือน ก็พลันได้ยินเสียงในใจอันคุ้นเคย