ตอนที่ 84 หายใจข้างกายเขาล้วนเป็นความผิด

ลู่ซินหรานไม่เคยคิดมาก่อนว่า คนเราพอสารเลวขึ้นมาแล้ว จะไร้ยางอายไร้ขอบเขตล่างได้ถึงเพียงนี้

บีบคั้นภรรยาเอกจนตาย ทั้งยังมัวเมาเสเพลทั้งคืนกับอนุภรรยานอกจวนในวันเดียวกับที่ภรรยาเอกสิ้นใจ

ภายหลังยังใช้บุตรสาวแท้ ๆ มาเป็นข้อต่อรอง บีบบังคับพ่อตาให้ละทิ้งการสืบหาสาเหตุการตายของอวิ๋นซื่อ

นางหลับตาลง ระลอกคลื่นแห่งความอึดอัดทรมานในอกซัดสาดจนแทบจะกลืนกินนางเข้าไป

ชาติที่แล้วเพราะปัญหาสุขภาพร่างกาย นางจึงไม่มีโอกาสได้มีความรัก ยิ่งไม่อาจแต่งงานออกเรือนได้ ชีวิตของนางเรียบง่ายบริสุทธิ์เกินไป จึงไม่เคยคิดฝันเลยว่าความชั่วร้ายของจิตใจคนจะเลวทรามได้ถึงระดับนี้

นางพลิกดูเรื่องราวหลังจากนั้นของคนเหล่านั้นต่อไปอย่างเหม่อลอย และมองดูอย่างด้านชา

[จ้าวจิ่งเถียนไม่เคยคิดเลยว่าเหตุใดอวิ๋นซื่อจึงจากไปกะทันหัน หรือบางทีในใจเขาอาจจะพอนึกระแคะระคายอยู่บ้าง รู้ว่าการตายของอวิ๋นซื่อมีเงื่อนงำ]