เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นตลอดช่วงเช้าล้วนดูประหลาดพิลึก ลู่ซินหรานยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
นับตั้งแต่พวกนางไปที่เรือนของอนุภรรยาหวัง ไม่ว่าจะเป็นท่านย่าหรือเหล่าพี่น้องพวกนี้ต่างก็แปลกประหลาดไปหมด
อีกทั้งเจ้าชายโฉดเฒ่าก็เช่นกัน เมื่อครู่ประเดี๋ยวก็คุกเข่าประเดี๋ยวก็ตบปากตนเอง ท่าทางราวกับฟ้าถล่มทลายลงมา
เขาคงมิใช่……ถูกลาเตะสมองเข้าให้อีกแล้วกระมัง!
เมื่อได้ยินเสียงในใจของนาง ลู่ซินหลานก็ทั้งขบขันทั้งทอดถอนใจ “อาจเป็นเพราะจู่ ๆ พวกเขาก็ล่วงรู้ความจริงอันซ่อนเร้นเนิ่นนานบางเรื่องเข้า จึงพากันทำใจยอมรับไม่ค่อยได้กระมัง”
“เนิ่นนานหรือ เนิ่นนานเพียงใดกัน”
“ประมาณสามสิบกว่าปีก่อนกระมัง”
ลู่ซินหลานเอ่ยหยั่งเชิงพลางชี้นำไปทีละน้อย ๆ
ทว่าเรื่องที่ผู้อื่นสามารถได้ยินเสียงในใจนั้นพิสดารพันลึกเกินไป