ตอนที่ 62 ฮ่องเต้ต่างหากที่แทบจะแตกสลาย

ภายในตำหนักยงโซ่ว ฮองเฮาและไทเฮาให้ข้ารับใช้ในวังที่คอยปรนนิบัติในห้องล่าถอยออกไปจนหมด

ไทเฮาทรงสดับฟังฮองเฮาเล่าถึงสรรพสิ่งที่ได้ยินในวันนี้อย่างละเอียดเงียบ ๆ แน่นอนว่าคำพูดที่ลู่ซินหรานนินทาว่าฮ่องเต้เหมือนแขกเที่ยวหอนางโลมนั้น ฮองเฮาทรงละเว้นไม่เอ่ยถึงอย่างรู้กาลเทศะ

“นี่...” ไทเฮาทรงลังเล พระทัยรู้สึกอยู่เสมอว่าตนเองฟังผิดไปหรือไม่ก็ไม่เข้าใจเอาเสียเลย “แม่หนูผู้นี้ ชีวิตน้อย ๆ ต้องคอยต่อลมหายใจด้วยการตระเวนไปดูเรื่องสนุกครึกครื้นหรอกหรือ”

นี่มันเหลวไหลสิ้นดี!

ฮองเฮาก็ทรงรู้สึกว่าเหลวไหล ทว่านางเป็นผู้ที่ยอมรับได้เร็วที่สุดในบรรดาทุกคน

“เดิมทีฝ่าบาททรงคิดจะรับนางเข้าสู่ฝ่ายใน ยามนี้น่าจะกำลังทรงชั่งน้ำหนักอยู่เพคะ”

ดูว่าพระองค์จะทรงเชื่อคำเหล่านั้นในเสียงในใจของลู่ซินหรานหรือไม่

“อัยเจียเดาได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าฮ่องเต้เขายังคงมีความคิดที่จะรับคนเข้าสู่ฝ่ายใน”