เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงบ่นพึมพำเป็นระลอกดังเข้าหูทุกคน ไม่เพียงทำให้ผู้คนใจเต้นระทึกขวัญผวา แต่ยังหนวกหูอยู่บ้างอีกด้วย!
ไทเฮาซึ่งประทับอยู่เบื้องบนจนถึงยามนี้จึงเพิ่งมีจิตสำนึกได้ว่า งานเลี้ยงฉลองวันเกิดในวันนี้ขาดดนตรีและระบำไปจริง ๆ
แต่เดิมควรจะให้เริ่มการแสดงเหล่านี้หลังจากขุนนางทั้งราชสำนักคารวะสุราแล้ว ทว่าเพื่อที่จะได้ยินเสียงในใจของลู่ซินหรานให้ชัดเจน ยามที่ข้ารับใช้ในวังมาสอบถามถึงเวลาอันเหมาะสมที่จะเริ่มดนตรีและระบำ นางกลับโบกมือส่งสัญญาณให้รอไปก่อน
หากรอต่อไป งานเลี้ยงฉลองวันเกิดก็ใกล้จะจบสิ้นแล้ว
ฮ่องเต้เอียงพระพักตร์ทอดพระเนตรมา ไทเฮากระแอมเบา ๆ เสียงหนึ่ง แล้วโบกมือให้ข้ารับใช้ในวังข้างกายที่เข้ามาขอคำสั่งอีกครั้ง
ภายนอกศาลาริมน้ำ เหล่านักระบำที่รอคอยมานานต่างอุ้มเครื่องดนตรีก้าวเข้ามาตามลำดับ
ลู่ซินหรานกอดสุราข้าวเหนียว ฉีกยิ้มหัวเราะโง่งม