เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานที่มัวแต่จดจ่อกับการเสพเรื่องชาวบ้านมิได้สังเกตเลยว่า ชั่วพริบตานี้ภายในศาลาริมน้ำพลันเงียบสงัดเป็นพิเศษ มีเพียงเสียงกระทบกันยามเหล่าข้ารับใช้ในวังจัดวางสุราอาหารให้แต่ละโต๊ะเท่านั้น
เหล่าขุนนางและครอบครัวที่อยู่ค่อนข้างไกลจากนาง หลังจากพบว่าทางด้านนี้จู่ ๆ ก็ไร้สุรเสียงใด ต่างก็พากันร้อนใจขึ้นมา
ลู่ซินหรานเสพเรื่องชาวบ้านไปพลาง อุทานว้าว ๆ ประหนึ่งคนไม่เคยพบเห็นโลกกว้างไปพลาง
[ถึงกับเล่นพิเรนทร์กันถึงเพียงนี้เชียวหรือ พวกเขาทำเช่นนี้ทำให้ข้าดูเหมือนคนไม่เคยพบเห็นโลกกว้างยิ่งนัก]
[สลับอนุภรรยากันหลับนอน เช่นนั้นฟางซู่ซิน...]
[ยาบำรุงกำลังหยางก็กินด้วยกัน ทั้งยังจงใจให้คนเข้าไปล่าเสือในป่าเพื่อเอาเขี้ยวพยัคฆ์ ผลลัพธ์กลับล่าได้เสือตัวเมีย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำจะตายอยู่แล้ว]
ทุกคน: “...”