ตอนที่ 23 ระบบน้อยของนางไม่ใช่ระบบที่จริงจังเลย

หลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ทั้งยังได้กินกับข้าวสี่อย่างน้ำแกงหนึ่งหม้ออย่างเอร็ดอร่อย ลู่ซินหรานก็ลูบท้องด้วยความพึงพอใจพลางเดินทอดน่องอยู่ในลานเรือน

นางในชาติที่แล้วนับแต่เริ่มจำความได้ อาหารแต่ละมื้อจะกินอะไรกินเท่าใดล้วนถูกกำหนดปริมาณไว้ ชีวิตไม่เคยได้ใช้ตามใจชอบเลยสักครา

การได้กินดื่มตามใจไร้กังวลเช่นยามนี้ หรือการได้วิ่งวุ่นไปทั่วเช่นในตอนกลางวัน ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เคยกล้าหวังมาก่อน

นางอ้าปากหัวเราะเริงร่าอย่างมีความสุข แม่นมสวีที่ยืนอยู่ใต้ชายคาทางเดินได้แต่มองนางด้วยแววตาที่ยากจะบรรยาย

ใจหนึ่งก็อยากสั่งสอนกิริยามารยาทที่กุลสตรีตระกูลใหญ่พึงมี ทว่าอีกใจก็รู้สึกว่าท่าทางผ่อนคลายสบายอารมณ์เช่นนี้ต่างหากที่สตรีควรจะเป็น

นางลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็กลืนถ้อยคำที่แล่นมาถึงริมฝีปากกลับลงไปจนหมด