ตอนที่ 17 ตัวละครหญิงคู่แข่งคนที่สอง

ลู่ซินหลานจูงมือนางก้าวเดินไปอย่างเร่งรีบ ในใจของลู่ซินหรานยังคงมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง ในความรีบเร่งนั้นจึงมิวายเหลียวหลังกลับไปมองแวบหนึ่ง

ก็เห็นซ่งจวินเยี่ยนยืนไพล่มืออยู่ท่ามกลางถนนสายยาว ความอึกทึกครึกโครมโดยรอบดูประหนึ่งมิอาจแปดเปื้อนกายเขาได้แม้เพียงเสี้ยว

เขาหลุบสายตาลงต่ำเล็กน้อย ขนตายาวทอดเงาสลัวลงใต้ดวงตา มิอาจล่วงรู้ได้ว่ากำลังคิดอะไรกันอยู่

[หนังหน้าของเจ้าคนวิปริตใหญ่ผู้นี้ช่างดูดียิ่งนัก! มิน่าเล่านางเอกถึงยอมเป็นยอมตายเพื่อเขาขนาดนั้น]

ลู่ซินหลานที่อยู่ด้านข้างซวนเซไปก้าวหนึ่ง นางเหลียวหลังกลับไปมองแวบหนึ่ง ก็เห็นเพียงแผ่นหลังในชุดสีฟ้าคราม ชายเสื้อสะบัดพลิ้วยามเรียวขายาวก้าวขึ้นหลังม้า แล้วอันตรธานหายไปท่ามกลางท้องถนน

ลู่ซินหรานมองตามสายตาของนางไปอย่างเปิดเผย จนกระทั่งเงาร่างสีฟ้าครามหายลับไปจึงค่อยถอนสายตากลับคืนมา