ตอนที่ 9 เสพเรื่องชาวบ้านต่อหน้าถึงจะสะใจ

ลู่ซินหรานเห็นลู่ซินหลานก็ปวดหัว ลู่ซินหลานในยามนี้ได้ยินเสียงในใจก็อดที่จะปวดหัวขึ้นมามิได้เช่นกัน

วันนั้นนางพยายามปกป้องอีกฝ่ายต่อหน้าลู่คังเต๋อถึงเพียงนั้น นางยังนึกว่าอีกฝ่ายจะมีมโนธรรมจำใส่ใจไว้ ผลสุดท้าย... ก็เป็นแค่หมาป่าตาขาวตัวน้อยตัวหนึ่ง!

นางมีความทรงจำของร่างเดิม ก้าวเข้าประตูก็ค้อมกายคารวะคนทั้งหลายอย่างนอบน้อม

นางจ้าวเห็นนาง ก็ประหนึ่งเห็นผู้มาช่วยชีวิตในทันที

ยังคงเป็นบุตรสาวที่เลี้ยงดูอยู่ข้างกายนางมาแต่วัยเยาว์ มองดูแล้วถึงจะมีท่วงทีกุลสตรีตระกูลใหญ่

“มา มานั่งข้างแม่ตรงนี้”

ลู่ซินหรานกลอกตาต่อไป [สมองมีปัญหา!]

เสียงบ่นพึมพำดังแว่วมาพร้อมกัน ลู่ซินหลานยิ้มพลางช้อนตาขึ้นมองนางเผย ก็เห็นว่าเบื้องหลังรอยยิ้มของนางเผยก็มีความปวดหัวอยู่บ้างเช่นกัน