ตอนที่ 2 โดนอ่านใจ

ในเรือนจาวอวิ๋น นางเผยหลุบตาลง ไม่สนใจไยดีนางจ้าวที่เพิ่งถูกตนดุว่าไปสองสามประโยค

“พวกนางถึงไหนกันแล้ว”

“เรียนฮูหยินผู้เฒ่า คุณหนูทั้งสองคนกำลังอยู่ระหว่างทางเจ้าค่ะ”

เสียงของสาวใช้เพิ่งเงียบลง นางจ้าวก็รีบเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ท่านแม่ ซินหลานยังป่วยอยู่ โดนลมไม่ได้เจ้าค่ะ”

“เจ้าก็รู้ว่าพวกนางยังป่วยอยู่หรือ ในเมื่อป่วยอยู่แล้วไฉนจึงให้ซินหรานไปที่ห้องเจ้า นางโดนลมได้หรืออย่างไร”

“นี่...”

นางจ้าวอยากจะบอกว่าเรื่องนี้จะไปเหมือนกันได้อย่างไร

แม้ลู่ซินหรานจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ของนาง แต่มิได้ถูกเลี้ยงดูอยู่ข้างกายนางมานานหลายปี นิสัยใจคอหยาบกระด้างไปทั้งตัวทำให้นางเห็นแล้วก็เกิดความรังเกียจขึ้นมาในใจ