ตอนที่ 10 ศาลเจ้าร้างเหนือซานหลิว

ตอนที่ 10 ศาลเจ้าร้างเหนือซานหลิว

ขบวนม้าเจ็ดตัวออกจากประตูเหนือของชิงเหอในช่วงบ่ายแก่ ท้องฟ้ามีเมฆดำกดต่ำ ลมพัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนฝุ่นบนถนนปลิวเป็นสายยาว

กู้ฉางเฟิงนำหน้าอยู่ประมาณสิบก้าว เขาเลือกเส้นทางหลักเพียงช่วงแรก ก่อนพาทุกคนเลี้ยวเข้าสู่ถนนดินที่แคบกว่าเพื่อหลีกสายตาคนเดินทางทั่วไป

หลี่กว่างซานขี่ม้าอยู่กลางขบวน สีหน้าของเขาเคร่งเครียดกว่าตอนอยู่ในจวนอย่างเห็นได้ชัด

เซี่ยจิ้งอันไม่ได้ถามอะไรระหว่างทาง

ยิ่งใกล้หมู่บ้านซานหลิว ถนนยิ่งเปลี่ยว สองข้างทางเปลี่ยนจากไร่นาเป็นเนินดินกับป่าโปร่ง มีต้นหลิวเก่าเรียงอยู่ตามลำห้วยจนเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน

เมื่อเดินทางได้ราวสิบห้าลี้ กู้ฉางเฟิงยกมือให้ทุกคนหยุด

เขาลงจากม้าแล้วก้มดูพื้น

“มีรอยเกวียนขอรับ”

เซี่ยจิ้งอันลงตาม