เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 338 ลูกเขยขี้เหร่จะไปพบแม่ยาย!
พูดจบหวังชวนก็สะบัดประตูเดินออกไปทันที ทิ้งให้จ้าวซิงกั๋วยืนอึ้งค้างอยู่กับที่
โดยเฉพาะเลขานุการผู้ช่วยของจ้าวซิงกั๋ว ที่อ้าปากค้างเบิกตาโพลงอยู่ตลอดเหตุการณ์
จ้าวซิงกั๋วเป็นถึงรัฐมนตรีกรมยุทโธปกรณ์ คนที่กล้าพูดกับเขาแบบนี้ก็มีแค่หวังชวนคนเดียวเท่านั้น
แม้หวังชวนจะสร้างคุณูปการให้ประเทศชาติอย่างใหญ่หลวง แต่ก็ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก เลขานุการเอ่ยอย่างขุ่นเคืองว่า
“ท่านรัฐมนตรี สหายเสี่ยวหวังนี่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเกินไปแล้ว...”
ทว่าจ้าวซิงกั๋วกลับทำได้เพียงยิ้มขื่นอย่างจนใจ “เขาถือว่าเกรงใจมากแล้วล่ะ”
จ้าวซิงกั๋วรู้จักนิสัยของหวังชวนดีเกินไป ปกติเขาจะไม่เป็นแบบนี้
การมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ในครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่าหวังชวนให้ความสำคัญกับห่วงโซ่อุตสาหกรรมแร่หายากมากเพียงใด