เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 10 ทหารผ่านศึกต่อต้านญี่ปุ่นผู้เป็นที่เคารพยิ่ง!
ไก่ป่าตุ๋นเห็ดและกระต่ายหม้อไฟสดสองกะละมังใหญ่ถูกคนทั้งสี่คนกินจนเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่น้ำซุป
โดยเฉพาะหวังชวนกับสวีเซิ่งที่ราวกับไม่ได้กินเนื้อมาหลายชาติภพ กินกันจนปากมันเยิ้มไปหมด
ซือถูเสวี่ยแม้จะหิว แต่ก็เอือมระอาต่อท่าทางเวลากินของทั้งสองคนอย่างยิ่ง “พวกนายสองคนเป็นผีตายอดตายอยากมาเกิดหรือไง”
สวีเซิ่งหัวเราะแหะ ๆ “เธอเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลซือถู จะไปเข้าใจความทุกข์ทรมานของการไม่ได้กินเนื้อตั้งหลายเดือนได้ยังไง”
เสี่ยวเหลียนกลับไม่รู้สึกแปลกใจ แม้คนในหมู่บ้านจะอาศัยป่าเขากินอยู่ตามมีตามเกิด แต่ก็ไม่ได้มีเนื้อกินบ่อยนัก เหยื่อล่าไม่ได้ง่าย ๆ เลย
“พวกนายคุยกันไปเถอะ ฉันขอตัวไปนอนสักงีบก่อน”
หวังชวนกินอิ่มหนำสำราญ ความง่วงงุนก็เริ่มเข้าครอบงำ