กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 0060 [คนที่ใส่ร้ายเจ้าย่อมรู้ดีที่สุดว่าเจ้าถูกใส่ร้ายเพียงใด]
เซวียหลานค่อย ๆ เดินเข้ามา สีหน้าย่ำแย่อย่างยิ่ง หลันเป้งไหนเลยจะกล้าชักช้า รีบลงจากม้ามาคุกเข่าต่อหน้าเซวียหลาน
“ท่านเซวีย ข้าเพิ่งมาถึง เรื่องนี้ต้องมีความเข้าใจผิดแน่นอน”
เซวียหลานแค่นเสียงหนัก แล้วกวักมือ ลูกน้องก็ผลักชายคนหนึ่งที่ถูกมัดแน่นทั้งตัวเข้ามา คนผู้นั้นยังสบถด่าไม่หยุด พอเข้ามาใกล้ หลันเป้งก็ยิ้มขื่นทันที
“เจ้าห้า เจ้าเป็นอะไรไป...”
คนที่ถูกมัดแน่นก็คือโจเส็ง ชุดเกราะบนตัวถูกแส้ฟาดจนขาดรุ่งริ่ง เหงื่อกับเลือดไหลปะปนออกมาทั่วร่าง สภาพน่าเวทนาอย่างยิ่ง
เขาฝืนชนคนข้างกายออก เดินเซมาหาหลันเป้ง พูดเสียงสั่นว่า
“พี่ใหญ่ช่วยข้าด้วย คนพวกนี้ใส่ร้ายคนดี!
ตอนข้านำทหารไปถึง พวกโจรก็ถอยไปแล้ว ข้าเองยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ แต่คนพวกนี้กลับยืนยันว่าข้าฆ่าคนมั่วและปล้นชิง! แม่เจ้าเถอะ ข้าไม่ได้ฆ่าคนมั่ว! ยิ่งไม่เคยปล้น!”
เซวียหลานสีหน้ามืดครึ้ม ตะคอกว่า