ตอนที่ 0001 [ให้ข้าเป็นกุนซือหรือ ข้าไม่ทำ]

ตอนที่ 0001 [ให้ข้าเป็นกุนซือหรือ ข้าไม่ทำ]

เดือนสิบ ฤดูหนาว ปีซิงผิงที่หนึ่ง อากาศหนาวเหน็บจนน่าหวาดหวั่น

แผ่นดินกุนจิ๋วในปีนี้ถูกซ้ำเติมต่อเนื่องทั้งภัยสงคราม ภัยแล้ง และฝูงตั๊กแตน ทุกหนแห่งมีแต่ความรกร้าง ซากกำแพงพังทลายแทบไม่เห็นสิ่งมีชีวิตแม้แต่น้อย ตลอดทาง เปลือกไม้ถูกลอกจนเกลี้ยง รากหญ้าถูกขุดขึ้นหมด

หากไม่ใช่ยังมีอีกาสองสามตัวบินวนอย่างอดทนอยู่บนฟ้า ก็คงทำให้คนคิดว่านี่คือทิวทัศน์แห่งนรกจริง ๆ

ทางตะวันออกของเมืองเจวี้ยนเฉิงไม่ถึงยี่สิบลี้ ชาวบ้านลี้ภัยกลุ่มหนึ่งกำลังประคองคนชรา จูงเด็กเล็ก เดินทางอย่างยากลำบาก แต่ละคนเสื้อผ้าขาดวิ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าเปรอะเปื้อน ริมฝีปากแห้งแตก ฝีเท้าโซซัดโซเซราวกับศพเดินได้

ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ความกลัวนั้นผลักดันให้พวกเขาฝืนร่างกายอ่อนล้าเดินทางทั้งกลางวันกลางคืน

แต่เส้นทางเบื้องหน้าราวกับไม่มีวันสิ้นสุด พอถึงเที่ยงวันก็เริ่มมีคนล้มลงกับพื้นทีละคน และไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มจึงจำต้องหยุดพักชั่วคราว