เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 115 บททดสอบเซียนที่แท้จริง และขอบเขตที่เหนือกว่าการผสานวิถี... จำแลงวิถี!
สำนักชิงอวิ๋น นอกเรือนรับรองยอดเขาหลัก
“น่าโมโห! น่าโมโหชะมัด!”
“อะไรกันที่บอกว่าระดับสร้างรากฐานแล้วยังไม่บรรลุเจตจำนงกระบี่อีกยังมีหน้ามาหัวเราะ!”
“แล้วระดับสร้างรากฐานที่ยังไม่บรรลุเจตจำนงกระบี่มันผิดตรงไหน? เขาน่ะ อี้ฮั่นชิง ก็ไม่ได้บรรลุเจตจำนงกระบี่ตั้งแต่ตอนอยู่ระดับฝึกปราณเหมือนกันไม่ใช่หรือไง!”
“ถ้าเอามาตรฐานของศิษย์น้องอวิ๋นเมิ่งมาวัดล่ะก็ การที่เขาไม่สามารถบรรลุเจตจำนงกระบี่ตั้งแต่ระดับฝึกปราณได้ เขาก็คงต้องฆ่าตัวตายชดใช้ความผิดแล้วล่ะมั้ง!”
หลี่ซวี่เค่อสบถด่าอี้ฮั่นชิงไปหลายยก ก่อนจะเหลือบไปเห็นซ่างกวนอวิ๋นเมิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ เลยเอ่ยถามขึ้นมาว่า “จริงสิ ศิษย์น้องอวิ๋นเมิ่ง ตอนนั้นเธอหายไปไหนมา?”
“ทำไมตอนที่พวกเราเปิดศึกน้ำลายกับพวกศิษย์สำนักชิงอวิ๋น ถึงไม่เห็นเธอเลย?”
เมื่อได้ยินคำถามของหลี่ซวี่เค่อ ซ่างกวนอวิ๋นเมิ่งก็สะดุ้งโหยง
จากนั้น เธอก็แสร้งทำเป็นมองดูเมฆบนท้องฟ้า แล้วตอบเสียงสั่นๆ ว่า “ฉะ... ฉันก็อยู่ตรงนั้นแหละค่ะ แค่ศิษย์พี่มองไม่เห็นฉันเอง”