กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 113 การแลกเปลี่ยนระหว่างสองสำนัก ย่อมต้องพึ่งพา 'ความใจกว้าง'
“สรุปก็คือ... เดิมทีเธออยู่ที่ยอดเขาชิงอวิ๋น แต่เพราะตกบ่ายรู้สึกหิว ก็เลยอยากจะไปหาอะไรกินที่โรงครัว แล้วก็เดินหลงทิศหลงทางมาโผล่ที่ยอดเขาตานหยางของเราเนี่ยนะ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซ่างกวนอวิ๋นเมิ่งก็มองลู่เฉินด้วยสายตาเหม่อลอย พลางพูดด้วยน้ำเสียงทื่อๆ “ที่... ที่ฉันอยู่ตอนแรก... เรียกว่ายอดเขาชิงอวิ๋นหรอกเหรอคะ?”
“...แล้วเธอคิดว่ามันเรียกว่าอะไรล่ะ?”
“งะ... งั้นเหรอคะ?”
“...”
ลู่เฉินตบหน้าผากตัวเองอย่างเหลืออด ก่อนจะชี้ไปที่ยอดเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไกลออกไป “เธอบอกว่าตัวเองเป็นผู้บำเพ็ญเพียรจากภูเขาอวี้ซวี และผู้บำเพ็ญเพียรจากภูเขาอวี้ซวีที่มาร่วมประลองในครั้งนี้ทั้งหมด ก็พักอยู่ที่ยอดเขาชิงอวิ๋น ซึ่งเป็นยอดเขาหลักของสำนักเรา”
“นั่นไง นั่นคือยอดเขาชิงอวิ๋นของสำนักเรา เห็นแล้วใช่ไหม”
“อ๋อ... เห็นแล้วค่ะ”
ซ่างกวนอวิ๋นเมิ่งพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน “แต่ฉันอยากไปโรงครัวนี่นา คุณจะชี้ให้ฉันดูยอดเขาชิงอวิ๋นทำไมคะ?”