เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 110 ล้มเลิกแผนการเถอะอาจารย์ เขาเป็นถึงระดับแก่นทองคำ พวกเราเล่นลูกไม้กับเขาไม่ได้หรอก
“อ้อ สรุปว่าที่นักเรียนลู่สามารถใช้วิชาของพวกมารนอกรีตได้ ก็เพราะเมื่อสิบปีก่อน บังเอิญไปกินผลไม้ของลัทธิบงกชดำเข้างั้นสินะ?”
ลู่เฉินพยักหน้ารับ
เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด หนานกงหว่านเจี้ยนก็นิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด
ไม่ได้แปลว่าเขาไม่เชื่อคำพูดของลู่เฉินหรอกนะ
แต่เขากำลังคิดว่า ผลไม้ที่ลู่เฉินกินเข้าไป... มันจะใช่ 'ของสิ่งนั้น' ที่เขารู้จักหรือเปล่า
ความจริงแล้ว ต่อให้ลู่เฉินไม่เล่าให้ฟัง หนานกงหว่านเจี้ยนก็มีวิธีสืบหาความจริงได้อยู่แล้วล่ะ
เพราะเหตุการณ์ความวุ่นวายจากลัทธิบงกชดำที่เกิดขึ้นในเมืองลั่วเฉิงเมื่อสิบปีก่อน มันก็เพิ่งจะผ่านไปได้ไม่นาน
แถมตอนนี้ในเมืองลั่วเฉิง ก็ยังมีคนที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นอยู่อีกตั้งเยอะ
และสาเหตุที่สหพันธ์เซียนไม่เคยสืบเจอเรื่องนี้มาก่อน