กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 103 ขอยืมร่างพวกแกไปแลกเปลี่ยนกับเซียนนอกรีตหน่อยเถอะ! ของวิเศษ... ฐานบงกช
“หมายเลข 6 ไอ้เด็กนี่มันของจริงว่ะ! พวกเราหนีกันดีกว่า!”
หมายเลข 12 มองดูจุดจบอันน่าอนาถของหมายเลข 11 แล้ว ในใจเขาก็ไม่เหลือความฮึกเหิมที่จะต่อสู้อีกต่อไป
ต้องรู้ก่อนนะว่า หมายเลข 11 มีลำดับสูงกว่าเขา แถมยังเก่งกว่าเขาตั้งเยอะ
แต่ขนาดหมายเลข 11 ที่เก่งขนาดนั้น พอมาเจอคนอย่างลู่เฉิน ก็ยังกลายเป็นแค่กระสอบทรายให้โดนอัดจนตายอนาถแบบแทบไม่มีทางสู้
แล้วหมายเลข 12 กะโหลกกะลาอย่างเขา จะเหลืออะไรล่ะ?
จับเป็นลู่เฉินงั้นเหรอ?
แค่เอาชีวิตรอดหนีไปจากเงื้อมมือของมันได้ก็ถือว่าบุญโขแล้ว!
ก็แหม นี่มันเป็นถึงสัตว์ประหลาดระดับฝึกปราณแต่ดันมีเจตจำนงกระบี่ถึงสองอย่างเชียวนะ! ระดับชั้นมันต่างกันเกินไป!
เมื่อเห็นหมายเลข 6 ยังคงยืนนิ่งเงียบ หมายเลข 12 ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นอีก “หนีเถอะลูกพี่! ขืนหนีตอนนี้ยังทันนะเว้ย!”