เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 95 เซียนโบราณกับเซียนนอกรีต ฟ้าดินไร้ปรานี มองสรรพสิ่งเป็นเพียงหุ่นฟาง
“กระบี่สังหารเซียน! แกใช้วิชากระบี่สังหารเซียนได้ยังไง!”
“นี่มันเป็นวิชาที่ [เซ็นเซอร์] ใช้จัดการกับเซียนโดยเฉพาะไม่ใช่เหรอ! ผู้บำเพ็ญเพียรอย่างแกไปเรียนวิชานี้มาจากไหน?!”
เมื่อเห็น 'หนึ่งกระบี่แห่งมารนอกรีต' ของลู่เฉิน มังกรทองตัวน้อยก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เหมือนกับตอนที่มันเห็นร่างแยกมารนอกรีตของเขาครั้งแรกไม่มีผิด
และก็เป็นอีกครั้ง ที่ลู่เฉินไม่สามารถทำความเข้าใจถ้อยคำประหลาดๆ ที่หลุดออกมาจากปากมังกรทองได้ ราวกับว่าคำๆ นั้นถูกอำพรางด้วยพลังลึกลับบางอย่าง เพื่อปกปิดไม่ให้สิ่งมีชีวิตทั่วไปรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกมัน
มีเพียงสิ่งมีชีวิตที่มีบารมีสูงส่งอย่างมังกรทองตัวน้อยเท่านั้น ที่ไม่กลัวว่าจะถูกพลังลึกลับนั้นย้อนกลับมาทำร้าย จึงกล้าพูดชื่อนั้นออกมาตรงๆ แต่ลู่เฉินไม่ได้มีบารมีระดับนั้นนี่นา
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่า 'ใคร' คือคนที่ใช้กระบี่เดียวฟันหอคอยกระบี่ของสำนักชิงอวิ๋นจนขาดสะบั้น และไม่รู้ว่า 'เซียนนอกรีต' ที่มังกรทองตัวน้อยชอบพูดถึงมันคือตัวอะไร แต่หลังจากที่ตะลุยดันเจี้ยนมาหลายครั้ง เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้คร่าวๆ
นั่นก็คือ 'เซียน' กับ 'เซียนนอกรีต' มันเป็นคนละพวกกันอย่างสิ้นเชิง
ถึงแม้คำเรียกจะออกเสียงเหมือนกัน แต่ความหมายกลับตรงกันข้ามราวฟ้ากับเหว