ตอนที่ 83 การมองเห็นระดับพระกาฬ ห้วงเวลาแห่งกระสุน

ตอนที่ 83 การมองเห็นระดับพระกาฬ ห้วงเวลาแห่งกระสุน

เนตรบงกชเขียวระดับทะลวงขีดจำกัด แตกต่างจากระดับบรรลุตรงที่ไม่ได้ทำได้แค่ก๊อปปี้วิชาแบบชั่วคราวเท่านั้น แต่มันสามารถก๊อปปี้วิชาที่เห็นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ และขอเพียงแค่มี 'พลังแห่งบงกชเขียว' มากพอ เขาก็สามารถเรียกใช้วิชาเหล่านั้นได้ตลอดเวลา

แต่ทว่า การก๊อปปี้แบบนี้ก็ใช่ว่าจะไร้ขีดจำกัดซะทีเดียว

ข้อจำกัดแรกก็คือ วิชาก๊อปปี้ที่ได้มา จะมีอานุภาพเท่ากับตอนที่เจ้าของเดิมใช้มันออกมาเท่านั้น พูดง่ายๆ ก็คือ ลอกเลียนมาแบบเป๊ะๆ เหมือนวาดรูปตามแบบ รู้แค่ว่ามันทำงานยังไง แต่ไม่เข้าใจแก่นแท้ของมัน

ส่วนข้อจำกัดที่สองก็คือ จำนวนวิชาที่เขาสามารถก๊อปปี้เก็บไว้ได้... มันมีจำกัด

อย่างเช่น 'หนึ่งกระบี่แห่งมารนอกรีต' ที่ลู่เฉินก๊อปปี้มาจากดันเจี้ยนสุสานกระบี่ผู้บำเพ็ญเพียรโบราณ วิชานี้ก็กินพื้นที่ของเนตรบงกชเขียวไปถึงหกกลีบ ส่วน 'ค่ายกลสามนรกปลิดชีพ' ของตั๊กแตนดาบหน้าหยกนั้น กินพื้นที่ไปแค่หนึ่งกลีบเท่านั้น

แต่พื้นที่สำหรับเก็บวิชาก๊อปปี้เหล่านี้ จะเพิ่มขึ้นตามระดับพลังของลู่เฉินที่สูงขึ้นด้วย ดังนั้น เขาจึงไม่ได้กังวลกับข้อจำกัดข้อนี้สักเท่าไหร่นัก

ก็แหม ถ้าวิชาที่ก๊อปปี้มามันไม่เวิร์ก เขาก็แค่ลบทิ้งไป แล้วเหลือที่ว่างไว้ก๊อปปี้วิชาใหม่ๆ ที่เจ๋งกว่าในอนาคตก็สิ้นเรื่อง

ส่วนเหตุผลที่ลู่เฉินจงใจก๊อปปี้ทักษะพิเศษของแมงมุมหน้าขาว ไม่ใช่เพราะเขาอยากได้ทักษะนี้จริงๆ หรอก เขาแค่ใช้วิธีนี้เพื่อตรวจสอบดูว่า ทักษะนี้มันทำอะไรได้บ้างก็เท่านั้นเอง