เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 73 ได้คืบจะเอาศอก รีดไถจนหยดสุดท้าย
“ลู่เฉินเหรอ? อ้อ นึกออกแล้ว ศิษย์สายในที่ข้าเพิ่งรับเข้ามาเมื่อไม่นานนี้นี่เอง!”
เมื่อพูดถึงลู่เฉิน รอยยิ้มพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนักพรตจิงกง
ก็แน่ล่ะ นอกจากลู่เฉินจะมีพรสวรรค์สูงส่งแล้ว เขายังมอบ 'วิชาบำรุงชีพแสงอัสดง' ที่มีประโยชน์ต่อทั้งสำนักให้เขาอีกด้วย
แถมยังให้เขาเป็นคนนำไปเผยแพร่ในสำนักเองกับมือ
ผลงานชิ้นโบแดงนี้ ทำให้เขาได้รับคำชมจากท่านประมุขและเหล่าผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำคนอื่นๆ จนหน้าบานเป็นจานเชิงเลยล่ะ
แถมหลังจากนั้น นักพรตจิงกงก็ยังมักจะแวะเวียนไปตามยอดเขาต่างๆ อยู่บ่อยๆ
อ้างว่าไปตรวจดูความคืบหน้าในการฝึกฝนของศิษย์ในสำนัก
แต่ทุกครั้งที่เขาเห็นพวกศิษย์เหล่านั้นทำหน้าอมทุกข์ตอนฝึกวิชาบำรุงชีพแสงอัสดง เขาก็จะรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ใช่แล้ว แบบนี้แหละถึงจะถูก นี่แหละคือสิ่งที่สำนักชิงอวิ๋นควรจะเป็น!