ตอนที่ 67 คำขอโทษที่สายเกินไป

ตอนที่ 67 คำขอโทษที่สายเกินไป

“โส่วอี นายไม่ต้องออมมือหรอกนะ เพราะคราวนี้... ฉันก็ไม่ออมมือเหมือนกัน”

“ได้”

แทบจะในวินาทีที่เปียนโส่วอีพูดจบ ร่างของจ้าวลู่ก็พุ่งเข้าใส่เขาทันที

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นจากการใช้วิชาโอสถโลหิตหลายต่อหลายครั้ง ทำให้ตอนนี้ระดับพลังของจ้าวลู่มาถึงขั้นฝึกปราณขั้นหกแล้ว

ถึงระดับพลังจะยังสู้เปียนโส่วอีที่อยู่ขั้นแปดไม่ได้

แต่ช่องว่างระหว่างทั้งสองคนก็หดแคบลงจากเมื่อก่อนลิบลับ จนตอนนี้อยู่ในระยะที่พอจะเอื้อมถึงกันได้แล้ว

ถึงจะมีความต่างชั้นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ห่างไกลกันจนเกินเอื้อมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

จ้าวลู่จับดาบสองมือ แล้วฟันลงมาที่เปียนโส่วอีด้วยความรุนแรงและหนักหน่วง

เปียนโส่วอีคุ้นเคยกับกระบวนท่านี้เป็นอย่างดี เพราะมันคือหนึ่งในเพลงดาบตระกูลเปียน 'เพลงดาบเจิ้งอี' ที่จ้าวลู่ใช้นั่นเอง